Ten rodzaj spotkań organizujemy nieprzerwanie od 1990. Przez wiele lat gromadziły setki ludzi każdego dnia. Zdarzały się przypadki ewidentnych natychmiastowych uzdrowień. Ktoś odzyskał wzrok, ktoś inny słuch. Wielu odrzucało kule, a było i tak, że pewien pan, wykradziony przez rodzinę ze szpitala i przyniesiony na noszach, wstał i bez niczyjej pomocy przeszedł przez całą salę, żeby mnie o tym zawiadomić. Tłumaczę to w ten sposób: dla jednego człowieka muszę ściągnąć tyle energii, ile mu potrzeba. Do czterech tyle, aby pokryć zapotrzebowanie tych czterech. Do stu – tyle, ile potrzebuje stu itd. Ale podczas przekazu każdy otrzymuje całość. Zatem im więcej ludzi na spotkaniu, tym większe korzyści.